Το Παιχνίδι της Αφής

 

Στόχος είναι η αναζήτηση της πραγματικής λειτουργίας της σκέψης και η κοινοποίηση των πόθων της. Να καταγραφούν δηλαδή αυθεντικές και πρωτότυπες ιστορίες μέσα από αφηγήσεις πολλών και διαφορετικών ανθρώπων και παράλληλα να σχολιαστούν με εικόνες σύμβολα και κείμενα από την καθημερινότητα.

Οι άνθρωποι αφηγούνται ιστορίες μέσα από μια ειδική τεχνική -παιχνίδι που επιτρέπει την άμεση και συνειρμική αφήγηση όπου περιορίζεται η αυτολογοκρισία και ο αφηγητής πετυχαίνει έναν λόγο άμεσο πλούσιο και συγκινησιακά φορτισμένο.

Oι ιστορίες αυτές κινηματογραφούνται με έμφαση στη εκφραστική λεπτομέρεια του στόματος καθώς διηγείται, δημιουργεί, γεννάει την κάθε ιστορία.

Θεωρούμε ότι το παιχνίδι είναι κάτι περισσότερο από απλή δραστηριότητα, είναι συμπεριφορά και αξία, στάση ζωής και τρόπος ύπαρξης. Kατ’ εξοχήν στιγμή, όπου η σκέψη, η φαντασία, ο πόθος ενσαρκώνονται και μορφοποιούνται στην γλώσσα των σημείων, των χειρονομιών και των πραγμάτων.

Η πρόκληση είναι μεγάλη, σκοπός είναι να εκφραστεί η πραγματική λειτουργία της σκέψης, το ανυστερόβουλο παιχνίδι της και να χρησιμοποιηθεί για την εξοικείωση με τα βασικά προβλήματα της ζωής.

Το να δουλεύεις πάνω στο παιχνίδι, να παίζεις, να ζεις εσύ ο ίδιος το παιχνίδι σημαίνει, ότι προσπαθείς να βρεις το ουσιώδες, δηλαδή ένα συγκεκριμένο σημείο του πνεύματος όπου η ζωή και ο θάνατος, το πραγματικό και το φανταστικό, το παρελθόν και το μέλλον, το κοινοποιήσιμο και το μη κοινοποιήσιμο, το υψηλό και το χαμηλό δεν θεωρούνται πια αντιφατικά.
Το παιχνίδι είναι μία ασυνήθιστη ίσως τεχνική για να πετύχει κανείς να αναιρέσει αυτή την αντίφαση.
Είναι μια δραστηριότητα ελεύθερη, βασική προϋπόθεση κάθε σοβαρής έρευνας. Είναι επίσης μια δραστηριότητα χωριστή, περιορισμένη στο χώρο και το χρόνο ,αβέβαιη αλλά έχει κανόνες, απαιτεί αυστηρότητα, ίσως μάλιστα περισσότερη αυστηρότητα από πολλές άλλες θεσμοθετημένες δραστηριότητες.
Συνδυάζει το πραγματικό και το φανταστικό, δίνοντας απτή υπόσταση στο νοερό , ανυψώνοντας τα υλικά στοιχεία στην τάξη του σημαίνοντος

Οι συμμετέχοντες συμπεριφέρονται “στ’αλήθεια” δηλαδή μέσα στη μαγεία που γεννά η κοινότητα νου και πραγμάτων, η συνήχηση ευχής και πράξης, η ισοδυναμία σημείου και συμβάντος.

Η δραστηριότητα του παιχνιδιού μπορεί να μοιάζει μία παρένθεση μέσα στις πολυάριθμες υποχρεώσεις της καθημερινής ζωής. Η στάση διαψεύδει την αντίφαση, η οποία θεμελιώνει μια ποιοτική διαφορά ανάμεσα στις δραστηριότητες που αποκαλούνται σοβαρές κι εκείνες που αποκαλούνται παιχνίδια.

Η γλώσσα αποδεικνύεται ένας προνομιούχος χώρος για αυτή την έρευνα.

Το παιχνίδι δεν έχει μόνο μία θεμελιώδη ανθρωπολογική διάσταση που δεν έχει εξερευνηθεί ακόμη εντελώς, αλλά είναι ταυτόχρονα βασική οδός για την εξερεύνηση της γλώσσας.

Το παιχνίδι είναι μια διασκέδαση, μια τεχνική πειραματικής έρευνας ,αλλά και μια δραστηριότητα με εξαιρετική γονιμότητα που διαθέτει το διπλό προτέρημα να συσφίγγει τους δεσμούς και να αποκαλύπτει κοινές επιθυμίες.

Τα παιχνίδια που έχουν σχέση με τη γλώσσα εξερευνούν την πραγματική λειτουργία της σκέψης, εκμεταλλεύονται το στοιχείο της έκπληξης, της αμηχανίας που προκύπτει από τη συνάντηση και από τη συνταύτιση από τη διαφορά ανάμεσα στο πραγματικό και το φανταστικό. Με τον τρόπο αυτό προκύπτουν διάφοροι παράξενοι συσχετισμοί, φανερώνονται εντυπωσιακές αναλογίες.

Πρόκειται τελικά για έναν από τους πιο εξαίσιους τόπους συνάντησης που δίνει τη δυνατότητα κοινωνικοποίησης της σκέψης.


Διαβάστε τις ιστορίες που μας στείλατε εσείς.



 

σχεδιασμός nn.

holdme ©2002